ಹೊರಗೆಲ್ಲೋ ಸುತ್ತಾಡಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಕೂತಿರುತ್ತಾನಷ್ಟೇ. "ಎಲ್ ಹೋಗಿದ್ದಿ? ಹೋಗೋಕ್ ಮುಂಚೆ ಒಂದ್ ಮಾತ್ ಹೇಳಿ ಹೋಗೋಕಾಗಲ್ವಾ? ಸುಸ್ತಾಗಿದೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ.. ಫ್ರೆಶ್ ಆಗು, ತಿನ್ನೋಕ್ ಏನಾರ್ ಕೊಡ್ತೀನಿ.." ಅಂತ ತುಸು ಸಿಡುಕುತ್ತಲೇ ಪ್ರೀತಿ ತೋರುತ್ತಾಳೆ ಅಮ್ಮ. ಆಕೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷವಾದರೂ ಈತ ಕುಳಿತಲ್ಲಿಂದ ಎದ್ದಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಕರೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಉತ್ತರ ಬಾರದಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಬೈಯುತ್ತಲೇ ಧಾವಿಸಿದವಳಿಗೆ, ಅಷ್ಟೊತ್ತು ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡುತ್ತಾ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಗ ತಾನು ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಆಫ್ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಸಣ್ಣಗೆ ಅನುಮಾನ! ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಸುಮ್ಮನೇ ಗಮನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಅನುಮಾನಗಳಿಗೆ ಪುಷ್ಟಿ ಕೊಡುವಂತೆ ಮಗನ ನಡವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಬದಲಾವಣೆ ಕಾಣುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ತಾನೇ ಪಿಯುಸಿ ಮುಗಿಸಿ ಡಿಗ್ರಿ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಮಗ ದೊಡ್ಡವನಂತೆ ವರ್ತಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ, ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಟಿವಿ ನೋಡೋಕೂ ಪರ್ಮಿಶನ್ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದವನು ಈಗ ಅದೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದಾದರೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರಡಾದರೂ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಕಾರಣವೇ ಇಲ್ಲದೆ ಸಿಡುಕುತ್ತಾನೆ, ಕಾರಣ ಕೇಳಿದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಮ್ನಿರು ಮಾರಾಯ್ತಿ ಅಂತ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅರೆ!! ಇವನಿಗೇನಾಯಿತು, ಲವ್ವು? ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಸಹವಾಸ? ಸಿಗರೇಟು? ಡ್ರಗ್ಸ್? ಅಯ್ಯೋ.. ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನೆಲ್ಗಳಲ್ಲಿ ದಿನಾ ಅಂಥದ್ದೇ ಕಥೆಗಳ ರಿಪೀಟೆಡ್ ಟೆಲಿಕ್ಯಾಸ್ಟ್ಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಅಮ್ಮನಿಗೀಗ ತಲೆಬಿಸಿ!
ತರಕಾರಿ ತರೋಕೆ ಅಂತ ಮಾರ್ಕೆಟ್ಗೆ ಹೋದವಳಿಗೆ ಅಚಾನಕ್ ಆಗಿ ತನ್ನ ಕಾಲೇಜು ಗೆಳತಿ ಸಿಗುತ್ತಾಳೆ, ಕ್ಷೇಮ - ಕುಶಲವನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿಚಾರಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಗ ಓದುತ್ತಿರುವ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲೇ ಗೆಳತಿಯ ಮಗಳೂ ಓದುತ್ತಿರುವ ವಿಷಯ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ, ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ತರಗತಿ!! ತಾವಿಬ್ಬರೇ ಮತ್ತೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋದಷ್ಟು ಖುಷಿಪಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ತನ್ನ ಮಗಳೂ ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಮೊಬೈಲಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬ ಸ್ನೇಹಿತೆಯ ಮಾತು ಕೇಳಿದವಳಿಗೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಏನೋ ತಳಮಳ, ಅತ್ತ ಸ್ನೇಹಿತೆಗೂ! ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಬಂದ ಮಗನ ಬಳಿ ಸ್ನೇಹಿತೆಯ ಮಗಳ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದಾಗ, "ಓಹ್, ಶೀ ಈಸ್ ಮೈ ಬೆಸ್ಟೀ.. ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯವ್ಳು" ಎಂದು ಕಣ್ಣರಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಮ್ಮನ ಎದೆಯಾಳದಲ್ಲಿದ್ದ ಭಯಂಕರ ಅನುಮಾನವೊಂದು ಸ್ಫೋಟಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. "ಆ ಹುಡುಗಿಗೂ ಇವನಿಗೂ ಲವ್ವೇನಾದರೂ ಇರಬಹುದಾ..?" ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಸುಮ್ಮನೇ ಗಮನಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಇದು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮಕ್ಕಳಿರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವ ದೃಶ್ಯ. ಸ್ವಲ್ಪ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಪ್ಪ - ಅಮ್ಮನಾದರೆ ಓಕೆ. ಆದರೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಮಕ್ಕಳ ಗೋಳು ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಇಪ್ಪತ್ತಕ್ಕೆ ಅರಳು-ಮರಳು
ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಹಾದಿ ತಪ್ಪಿದರೆ ಎಂಬ ಭಯ, ಅದು ತಪ್ಪೆಂದು ಹೇಳಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಂದು ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಾದ ನಾವುಗಳು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿ ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಅನುಮಾನಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ, ಮೀಸೆ ಚಿಗುರುವಾಗ ಲೋಕ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ, ಹುಡುಗರು ನಾವು ಮಾಡಿದ್ದೇ ಸರಿ ಎಂಬ ಧೋರಣೆ ತಾಳುತ್ತೇವೆ. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗೋ ನಮಗೆ ಬುದ್ದಿವಾದ ಹೇಳೋದು ಅಂದ್ರೆ ಏನು? ಅಂತ ತಿರುಗಿ ಮಾತಾಡೋಕೆ ಶುರುಮಾಡ್ತೀವಿ. ಹುಡುಗಿಗೆ ವಾಟ್ಸಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಹಾರ್ಟ್ ಸಿಂಬಲ್, ಗುಡ್ ನೈಟ್ ಬೇಬಿ ಮೆಸೇಜುಗಳನ್ನ ಡಿಲೀಟ್ ಮಾಡೋಕೆ ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ಪದಿದ್ದಾಗ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳದಿರಲೆಂದು ಮೊಬೈಲ್ಗೆ ಝೆಡ್ ಪ್ಲಸ್ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ಒದಗಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅತ್ತ ಹುಡುಗಿಯರು ಹಾಯ್ ಹನಿ ಎಂದು ಸ್ವೀಟಾಗಿ ಮೆಸೇಜು ಕಳುಹಿಸೋ ಹುಡುಗನ ನಂಬರನ್ನು ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸೇವ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತಾರೆ, ಬೆಳಗ್ಗೆ ತಡವಾಗಿ ಎದ್ದು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ರೆಡಿಯಾಗಿ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವರು, ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಹೇರ್ಸ್ಟೈಲ್, ಡ್ರೆಸ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಸಿಂಗರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಮೊದಲೆಲ್ಲಾ ಅಮ್ಮನೊಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಧಾರಾವಾಹಿ ನೋಡ್ತಿದ್ದವರು, ಕಿವಿಗೆ ಇಯರ್ ಫೋನ್ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರದ್ದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡೋಕೆ ಶುರುಮಾಡ್ತಾರೆ. ಒಟ್ನಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ ಬದಲಾಗ್ತಾ ಹೋಗ್ತೀವಿ. ಅದು ನಮ್ಮಲ್ಲಾಗುವ ಸಹಜ ಬದಲಾವಣೆಯಾದರೂ ಕಾಲ ಕೆಟ್ಟೋಗಿದೆ ಎಂಬ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಪೋಷಕರುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಥಿಂಗ್ ಈಸ್ ರಾಂಗ್ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಬಿಟ್ಟೂಬಿಡದೆ ಕಾಡೋಕೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ.
ಅಯ್ಯೋ! ಕಾಲ ಸರಿಯಿಲ್ಲ.
ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ವಾಪಾಸ್ಸು ಮನೆಗೆ ಬರಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಹುಡುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ? ಪ್ರೀತಿಸಿದವನೇ ಮೋಸ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟನಾ? ಆ ಕೊಲೆಯ ಹಿಂದೆ ಯಾರ ನೆರಳಿದೆ? ಹೆಣ್ಣು ಹೆತ್ತ ಪೋಷಕರು ನೋಡಲೇ ಬೇಕಾದ ಸ್ಟೋರಿ ಇದು! ಪಾತಕಿಗಳ ಲೋಕ.. ಇಂದು ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತು ಗಂಟೆಗೆ. ಹೀಗೆ ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನೆಲ್ಗಳು ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದ ಮೇಲಂತೂ.. ಪೋಷಕರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುಗ ಕುಲಗೆಟ್ಟು ಹೋಗಿದೆ! ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಏನಾದೀತೋ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸೋಕೆ ನೋಡ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದು ಅತಿರೇಖ ಅನ್ನಿಸೋಕೆ ಶುರುವಾಗಿ ಪೋಷಕರಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ದೂರ ಇರೋಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆಂಬ ಸೂಚನೆ ಸಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ಹೊರಹೋಗೋಕೆ ಶುರುಮಾಡಿಬಿಡ್ತಾರೆ. ತಾವು ಕೂಡ ಆ ವಯಸ್ಸನ್ನು ದಾಟಿ ಬಂದಿದ್ದಾದರೂ, ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹರೆಯದ ಮನಸ್ಸಿನ ತುಮುಲ, ಚಂಚಲತೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ವಿಫಲರಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ತಪ್ಪಾದ್ರೆ ತಿದ್ಕೋತಾರೆ..!
ಹುಚ್ಚುಕೋಡಿ ಮನಸ್ಸು ಕೆಲ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಪಕ್ವವಾಗೋಕೆ ಸಾಧ್ಯ. ಮಕ್ಕಳು ಹಾಳಾಗ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಬಂದೋಬಸ್ತ್ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರೆ, ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಟ ಶುರುಮಾಡ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹರೆಯದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವರ ಇತಿ ಮಿತಿಗಳನ್ನ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿರೋಕೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು, ಮಿತಿಮೀರಿದರೆ ಅಂಕುಶದಿಂದ ತಿವಿಯುವುದು ಇದ್ದಿದ್ದೇ. ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಮುದ್ದು ಹುಡುಗಿಯ ಕುರಿತು ಕವನವೋ, ಪ್ರೇಮಪತ್ರವೋ ಬರಯಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ ಬರೆಯುವಷ್ಟು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕೊಡಿ, ಹರೆಯದ ತೊಳಲಾಟಗಳನ್ನ ಹಂಚಿಕೊಂಡರೆ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದಂತೆ ಗದರಬೇಡಿ, ಹರೆಯದ ಜೀವಗಳು ಅನ್ಯಲಿಂಗದವರೊಡನೆ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ ಅದಕ್ಕೇ ಬೇರೆ ಅರ್ಥ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅನುಮಾನಿಸಬೇಡಿ. ಮಕ್ಕಳು ದಾರಿ ತಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದೆನಿಸಿದರೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಸಿಬಿಡಿ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ನಡೆಯಲು ಕಲಿಯುವಾಗ ಎಡವಿ ಬೀಳುವುದು ಸಹಜ. ಎಡವಿದರೆ ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಮುಚ್ಚುಮರೆ ಇಲ್ಲದೇ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಸಲುಗೆ ಕೊಡಿ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ಪಾಲಿಗೆ ನಂಬಿಕಸ್ಥ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿ. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಕಿವಿಗಳಾಗಿ, ಮರಳಿ ನಿಮ್ಮ ಹರೆಯಕ್ಕಿಳಿಯಿರಿ.
ಬಾಡುವ ಮುನ್ನ ಹರೆಯವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿ
ಹದಿನೈದು, ಹದಿನಾರು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ದಾಟುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸರಿ, ತಪ್ಪುಗಳ ಅರಿವು ಮೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವುಗಳೂ ಕೂಡ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು. ಬದುಕನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಓದು, ಮೋಜು, ಮಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕು. ಪ್ರೇಮ ವೈಫಲ್ಯವಾಯಿತೆಂದೋ, ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಫೇಲ್ ಆಯಿತೆಂದೋ ದುಡುಕಿ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ಎಲ್ಲಾ ನೋವುಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು. ಯಾವುದೋ ಚಟಕ್ಕೆ ದಾಸನಾಗಿ ಜೀವನ ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಿಂತ ನಮ್ಮ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ನಾವು ನಿಂತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಕರಿಸುವ ದಾರಿಗಳನ್ನ ಹುಡುಕಬೇಕು. ಮೋಜು ಮಸ್ತಿಗೆ ಸಿಗರೇಟ್, ಗಾಂಜಾ, ಎಣ್ಣೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗಗಳಿದೆಯೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ಸಿಕ್ಕ ಸ್ವಾತಂತ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಬದುಕಬೇಕು. ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಅಣ್ಣ, ತಂಗಿಯರ ಬಳಿ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ಗೊತ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆಯೋ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಮುನ್ನಡೆದರೆ ಹರೆಯ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸುಗಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಹರೆಯದ ಹವ್ಯಾಸ, ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಬದುಕನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯದಿರಿ. ಉಳಿದ ತಲೆನೋವುಗಳು ಇದ್ದಿದ್ದೇ, ಹರೆಯದ ಹೂವು ಬಾಡುವ ಮುನ್ನ ಆಸ್ವಾದಿಸಿ.
- ಸ್ಕಂದ ಆಗುಂಬೆ
ಈ ಲೇಖನ ಕನ್ನಡಪ್ರಭ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯ 'ನಾವು' ಪುರವಣಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.
(ಮೂಲಪ್ರತಿ)
